Op 8 oktober 2022 maakte Tirza Drisi een expeditie naar plantage Goudmijn, een verlaten  suikerplantage in Suriname, waar haar grootvader in 1874 is geboren. Bij de voorbereiding hiervan heeft Tirza  historische informatie uit archieven ontvangen. Deze heeft ze aangevuld met fantasie. Aldus is de historische roman Voorouderpijn op plantage Goudmijn ontstaan. 

De roman speelt zich af in de negentiende eeuw in de Nederlandse kolonie Suriname. Deze voorouderpijn heeft Tirza Drisi wel degelijk gevoeld toen ze in de jungle op restanten van een rietpersmachine stond die half in de modder was weggezakt. Haar voorouders hebben haar gevraagd hun verhaal op papier te zetten. Het is een verhaal over macht in een koloniaal systeem, maar ook een verhaal over de liefde. De liefde van een moeder voor haar kinderen en liefde tussen man en vrouw.

Tirza Drisi (Paramaribo, september 1953) verhuist in 1956 van Paramaribo naar Den Haag, gaat daar naar de lagere school, naar de HBS en een jaar naar de VU. Ze remigreert in 1978 naar Suriname en keert in 1989 weer terug naar Nederland. Aan de TU Delft is Tirza werkzaam als vakgroepsecretaresse tot 2004. Dan rondt ze de avond-opleiding tot lerares basisonderwijs af en maakt de overstap naar het onderwijs. Omdat ze regelmatig te horen krijgt, dat haar levensverhaal bijzonder is, besluit ze dat verhaal op te schrijven. Na haar pensionering heeft ze daar de tijd voor gevonden. Het heeft geresulteerd in haar eerste autobiografische boek De gekleurde bastaard – een verhaal over zelfacceptatie. In de gedichtenbundel Nachtged(a)(i)chten vertelt Tirza Drisi op een dichterlijke manier wat haar bezighoudt, over hoop, geloof en liefde. Voorouderpijn op plantage Goudmijn is haar nieuwste historische roman.