Dit tweede deel van Cees Nootebooms dagboeken, Naar de wereld, in de wereld, uit de wereld, beslaat een rijke periode in het leven van de schrijver. Er breekt een tijd aan van lange, verre reizen. Amsterdam wordt steeds korter en spaarzamer bezocht; de winter wordt doorgebracht in het gehucht Missen in Zuid-Duitsland vlak bij de Boden-see, de zomermaanden op het Spaanse eiland Menorca.
Het zijn de jaren van de grote interna-tionale erkenning, het regent prijzen: onder meer de Europese poëzieprijs in Italië en in eigen land de langverwach-te P.C. Hooftprijs. Allerzielen, de grote roman over Berlijn na de Wende, ver-schijnt, maar zonder het nog met zeker-heid te weten neemt de schrijver stilaan afscheid van de roman; de dichterlijke bron vloeit daarentegen des te sterker. Ook op persoonlijk vlak gebeurt er veel; de liefde is woelig en het afscheid van dierbare vrienden – Peter Schat, Joop van Tijn, W.L. Brugsma, Lodewijk de Boer en Philip Mechanicus – brengt de herfst van het leven steeds naderbij.