In het jaar waarin bleek dat Taylor Swift misschien wel iets té gelukkig was in de liefde, verscheen gelukkig West End Girl, een tell all van een popplaat en een wonderbaarlijke terugkeer voor Lily Allen. Haar eerste plaat in zeven jaar komt voort uit haar gestrande huwelijk met acteur David Harbour - en Allen doet er weinig aan de roddelpers te temmen. Neem nu 'Madeline', waarin ze de vrouw confronteert met wie haar man is vreemdgegaan - of de titeltrack, waarin de scheve balans in het huwelijk uitgebreid uit de doeken wordt gedaan. Het is allemaal smullen - als je van dat soort dingen houdt - maar vooral omdat de liedjes uitermate smaakvol zijn uitgedost. Allen propte nog wel eens té veel ideeën in een plaat, maar dit is een volwassen, tijdloos album. Soms dansbaar, soms lichtvoetig en hoe dan ook pijnlijk eerlijk.